Mostrando entradas con la etiqueta Tors. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Tors. Mostrar todas las entradas

martes, 6 de octubre de 2026

51. Raimon de Tors. Amics Gauselm, si annatz en Toscana,

51. Raimon de Tors.

Raimon de Tors. Amics Gauselm, si annatz en Toscana,

Dal canz. M.

Amics Gauselm, si annatz en Toscana, 
aturatz vos en la ciutat certana
dels Florentis c' om apella Florensa;
quar es mantenensa de vera valensa,
e meilhura e gensa ioi e chant e amor
ab francha captenensa e ab nobla ricor
d'onor 
vera ses failhensa, per q' ab seinhal de flor
secor
sos pres ses temensa e sa valen valor. 
Si lai voles aver en sovinensa
los valenz faz c' om sol far en Proensa,
d' en Barnabo acaptatz s' amistansa;
qar non l' a engansa de valor ni d'onransa, 
tan gen lai s' enansa denan los plus valenz, 
q' en Proensa e en Fransa seria avinentz
plazentz
e larcs ses duptansa e pros e conoissenz,
qar senz
mezura e bobansa e sos captenementz.
E si voles anar ab alegransa,
lo viage ajas en remenbransa
qe fes Tedals al rics cui Dieus manteinha;
qar el mon non reinha uns a cui mais deveinha
qe de tan lueinh vieinha a penre joi e chan,
ben i fos entreseinha de valen cors prezan,
qe man
son cui amor deinha qe tan ricor non han
jogan,
sol qeus en soveinha, ni res e deportan.
Prec vos qeus soveinha e qeus estei denan 
chantan
amors, qeus manteinha ab solaz e chan;
qe dan
no crei nus hom preinha pueis d'aqella ora enan.
anblan
roncin, qeus sosteinha, aures bai o ferran
ab tan
d' arnes qol coveinha, d'en Bernabo prezan;
Pueis, qant aures qeus coveinha, trazes vostre prez enan.

vera ses failhensa, per q' ab seinhal de flor

miércoles, 18 de octubre de 2023

XXXI, Quant vei lo temps renovellar, (Bertrand de Born, le fils)

XXXI.


Quant vei lo temps renovellar,

E pareis la fueill' e la flors,

Mi dona ardimen amors

E cor e saber de chantar;

E doncs, pois res no m' en sofraing,

Farai un sirventes cozen

Que trametrai lai per presen

Al rei Joan que s n' a vergoing.


E deuria s ben vergoignar,

S' il membres de sos ancessors,

Com laissa sai Peitieus e Tors

Al rei Felip ses demandar;

Per que tota Guiana plaing

Lo rei Richart, qu' en deffenden

En mes mant aur e mant argen;

Mas acest no m par n' aia soing.


Mais ama 'l bordir e 'l cassar,

E bracs e lebriers et austors

E sojorn, per que il faill honors,

E s laissa vius deseretar;

Mal sembla d' ardimen Galvaing,

Que sai lo viram plus soven;

E pois autre cosseil non pren,

Lais sa terra al seignor del Groing.


Miels saup Lozoics desliurar

Guillelme, e 'l fes ric secors,

Ad Aurenga, quan l' Almassors

A Tibaut l' ac fait asetjar;

Pretz et honor n' ac ab gazaing:

Ieu o dic per chastiamen

Al rei Joan que pert sa gen,

Que non lor secor pres ni loing.


Baron, sai vir mon chastiar

A vos cui blasme las follors

Que us vei far, e pren m' en dolors,

Car m' aven de vos a parlar,

Que pretz avetz tombat el faing,

Et avetz apres un fol sen,

Que non doptas chastiamen,

Mas qui us ditz mal, aquel vos oing.


Domna, cui dezir e tenc car

E dopt e blan part las meillors,

Tant es vera vostra lauzors

Qu' ieu non la sai dir ni comtar;

C' aissi com aurs val mais d' estaing,

Valetz mais part las meillors cen

Et ez plus leials vas joven

Non son a dieu cill de Cadoing.


Savarics, reis cui cors sofraing

Greu fara bon envasimen,

E pois a flac cor recrezen,

Jamais nuls hom en el non poing.


Bertrand de Born, le fils.

XXXI, Quant vei lo temps renovellar, (Bertrand de Born, le fils)

XXXI.


Quant vei lo temps renovellar,

E pareis la fueill' e la flors,

Mi dona ardimen amors

E cor e saber de chantar;

E doncs, pois res no m' en sofraing,

Farai un sirventes cozen

Que trametrai lai per presen

Al rei Joan que s n' a vergoing.


E deuria s ben vergoignar,

S' il membres de sos ancessors,

Com laissa sai Peitieus e Tors

Al rei Felip ses demandar;

Per que tota Guiana plaing

Lo rei Richart, qu' en deffenden

En mes mant aur e mant argen;

Mas acest no m par n' aia soing.


Mais ama 'l bordir e 'l cassar,

E bracs e lebriers et austors

E sojorn, per que il faill honors,

E s laissa vius deseretar;

Mal sembla d' ardimen Galvaing,

Que sai lo viram plus soven;

E pois autre cosseil non pren,

Lais sa terra al seignor del Groing.


Miels saup Lozoics desliurar

Guillelme, e 'l fes ric secors,

Ad Aurenga, quan l' Almassors

A Tibaut l' ac fait asetjar;

Pretz et honor n' ac ab gazaing:

Ieu o dic per chastiamen

Al rei Joan que pert sa gen,

Que non lor secor pres ni loing.


Baron, sai vir mon chastiar

A vos cui blasme las follors

Que us vei far, e pren m' en dolors,

Car m' aven de vos a parlar,

Que pretz avetz tombat el faing,

Et avetz apres un fol sen,

Que non doptas chastiamen,

Mas qui us ditz mal, aquel vos oing.


Domna, cui dezir e tenc car

E dopt e blan part las meillors,

Tant es vera vostra lauzors

Qu' ieu non la sai dir ni comtar;

C' aissi com aurs val mais d' estaing,

Valetz mais part las meillors cen

Et ez plus leials vas joven

Non son a dieu cill de Cadoing.


Savarics, reis cui cors sofraing

Greu fara bon envasimen,

E pois a flac cor recrezen,

Jamais nuls hom en el non poing.


Bertrand de Born, le fils.