Testi antichi provenzali.
1. Ugo Faidit.
Lo donatz proensals.
Secondo il ms. Landau (v. Biadene in Studj (studii) di filologia romanza, I, 370-88, II, 93) con alcune delle correzioni più necessarie, tratte dai mss. editi dallo Stengel (Die beiden ältesten provenzalischen Grammatiken, Marburg, 1878). Estratti.
Las oit partz qe om troba en gramatica, troba om en vulgar proenzal, so es: nomen, pronomen, verbum, adverbium, participium, coniunctio, prepositio et interiectio.
Nomen es apelatz per so qe significa substancia ab propria qualitat o ab comuna, e generalmen totas las causas a las quals Adams pauset noms, poden esser noms apeladas. en nom a cinq causas: species, genus, numerus, figura, casus.
Species o es primitiva o es derivativa. primitivus es aqel noms q'es per se e non es venguz d'alcum autre nom ni d'alcun verbe, sicom es bontaz. derivativus es aqel noms qe ven d'autre loc, sicon bos, qe ven de bontat: qe bos non pot hom esser ses bontat.
Genus es de cinq maineras (maneiras): masculis, feminis, neutris, comus, omnis. masculis es aqel que aperten a las masclas causas solamen, sicum es bos et mals e fals et leials. feminis es aquel que aperten a las causas feminils solamen, sicum es bona, bela, mala et falsa. neutris es aqel que no aperten a l'un ne a l'autre, sicum es gaugz e bes. mais aici non sec lo vulgars la gramatica els neutris substantius; ans se dizen aisi cum se fosen masculin, quia secundum gramaticam non deberet poni s in fine sicut hic, sicum aici: granz es lo bes qe aqest m'a fait, e granz es lo mals que m'es vengutz de lui. comun son aqueill que apertenen al mascle et al feme ensems, sicum sun li particip qe fenisen in ans vel in ens; qu'eu pos dire: aqest cavaliers es avinens, aqesta domna es avinens. mas el nominatiu plural se camja d'aitan que conven a dire: aquil cavalier sun avinen, aquelas domnas sun avinen. omnis es aquel que aperten al mascle et al feme et al neutri ensems, qu'eu pos dire: aqest cavaliers es plasens, aquest bes m'es plasens.
Numerus es apelatz singulars et plurals. singulars quan parla d'una causa solamen, plurals quan parla de doas o de plusors.
Figura o es simpla o composta: simpla sicum es coms, composta sicum es vescoms, qu'es parz composta, zo es apostiza, de ves et de coms.
Li cas sun seis: nominatius, genetius (genitius), datius, acusatius, vocatius et ablatius. lo nominatius se conois per lo, sicom lo reis es vengutz; genetius per de, sicum aquest destriers es del rei; datius per a, sicum mena lo destrier al rei; acusatius per lo, sicum ieu vei lo rei armat; el vocatius, o tu segner reis secor me; l'ablatius, eu vau ab lo rei, per lo rei, ses lo rei, del rei. e no se pot conoisser ni triar l'acusatiu del nominatiu si no per so, quel nominatius singulars, quan es masculis generis vel comus ou omnis, vol s en la fin de la diccion e li autre cas nol volun. el nominatius plurals no lo vol, e tuit li autre cas lo volon el plural. pero lo vocatius deu semblar lo nominatiu en totas las dicios qe finissen in ors et en las autras dicios queus dirai aici: deus, reis, francs, pros, bos, cavaliers, cansos; et els autres locs on lo vocatius non a s en la fin, si es semblans al nominatiu al menhz en silabas et en letras, que deu aver aitals e tantas cum lo nominatius, trait sol s en la fin.
Pero de la regla on fo dit de sus quel nominatius cas no vol s en la fin quan es pluralis numeri, voilh traire fors totz los femenis, qe non es dit mas solamenz dels masculis e dels neutris, que son semblan el plural per totz locs, sitot s'es contra gramatica. e lai on fon dit del nominatiu singular que vol s per tot a la fin, volh traire fors totz aquelz noms qe fenissen en aire, sicum emperaire, amaire e donejaire; et en eire, sicum es Peire, beveire, raeire, tondeire..; e las rismas qe fenisen en ire, sicum es traire, consentire, escarnire, ferire, escrimire, gronire. mas aquelas rimas que fan in ires, sicum es albires, vol s, e consires e desires. e devetz saber que tuit aquelh queus ai dit, dun lo nominatius singulars fenis en aire et en eire et en ire, fenisson totz los cas dels oblics singulars en dor, sicom es a dire l'emperaire, de l'emperador; amaire, de l'amador; lo beveire, del bevedor; lo ferire, del feridor; trait los vocatius, que devon semblar los nominatius, sicum es dit de sus.
De la regla del nominatiu singular, que vol s a la fin, volh ancar traire fors maestre, prestre, pastre, senher, pejer, sordejer,... majer, meiller, sor, bar, gencer, leugier, greuger...; et in enre, sicum menre, penre, tenre; e toz los ajectius neutris, quan son pausat senes substantiu, sicum: mal m'es, greu m'es, fer m'es, estranh m'es qu'el aja dit mal de me.
E voil ben traire fors encar dels pronoms alcus, sicom es eu idest ego, tu, el, cel, aicel idest ille, qui, aqest, aqel, ill, cill, acill, nostre, vostre, qe no volun s en la fin e sun del nominatiu singular.
Tres declinazos sun, el nominatius cas de la primeira declinason fenis en a, e tuit li autre cas essamen; del singular devez entendre, car en lo plural volon li cas s, d'aqesta declinason, en la fin trastut... pero propheta e papa no volon s en la fin del nominatiu plural, mas en totz los autres cas lo volon.
celh que fenissen in ans vel in ens, quan s'ajusten ab femini substantiu, volon s el vocatiu a fin; mas quan s'ajusten ab masculin substantiu, no lo volon...
E sun d'autra mainera (maneira) nom qe non se declinon, sicum es vers ab toz sos conpost, e tuit li adjectiu que fenissen in os sicum es amoros, envejos, trait pros e bos. e tuit aquelh qe fenissen in as larg, no se declinon nis mudon, sion substantiu o sion adjectiu, sicum nas, pas, vas, ras; e cortes sec aquela medesma regla; et pes, contrapes, cens, sirventes, ences, deves, mes, borses, bles, des, marqes, gles, bres, comes, escomes et pres ab toz sos compost.
et aqist sobredit que van aissi seguen aqella meteisma regla, e tuit li nom provincial, qe se derivon de las provincias, que fenissen in es, sicum frances, angles, jenoes, polhes, e tuit aquest sobredit fenissen in es estreit.
d'aquelz qe fenissen in es larg, sicum es confes, ades; encaras d'aquels qe fenissen in as larg, no se declinon, sicum es bas, cas, gras, clas, las, mas; tals es mescaps, Aics, fals, bauz, descauz, cautz, faltz, encauz, lanz, fars, ars, martz, latz, glatz, jatz, patz, catz, aus, claus compost, laus, raus, ais, cais, fais, lais, tais, brais, Clavais, melhz, fems, tems, Rems; in ers larg guers, dispers, Bezers, Lunbers; in ers estreit aers, ders, aders; in is gris, paradis, san Daunis, Assis, Paris, ris, vis; in itz berbitz, ditz, contraditz; ... in ols fols, pols, Ajols, doutz, poutz, soutz; in ors larg cors, mors; in ontz Germonz, gergonz, pontz; bis, lis, Alis; in ors estreg ors, sors, resors; crotz, notz, potz; burcs; plus, reclus, conclus, confus, pertus, Dedalus, Tantalus, us, fus, Artus, Cerberus (Artur Quintana, Juaquinico Monclús). e tut aquest qu'eu ai dit de sus, no se declinon nis mudon nien in singular ni im plural, e coren per totz cas egalmen...
