Mostrando entradas con la etiqueta Vianes. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Vianes. Mostrar todas las entradas

miércoles, 14 de octubre de 2026

Ogiers. Per vos belha dous' amia

Ogiers.
7225.

Ogiers si fo un joglars de Vianes qu'estec lonc temps en Lombardia, e fez bons descortz, e fez sirventes joglaresc que lauzava l'uns e blasma los autres.

Augier. Guilhem, Guillem Augier Novella, Ogier de Vienne, Augier de Sant Donat, Ogier de Saint-Donat


// Raynouard //

Augier.


Per vos belha dous' amia
Trag nueg e jorn greu martire,
Que d' als no pens ni cossire,
Ans vai doblan tota via
L' amors e la benvolensa,
Per qu' ieu ai gran temensa
Qu' el deziriers m' aucia:
On mais vos bays, doussa res, e vos toc,
Ieu m' en vauc plus prion en aisselh foc.


En plus franca senhoria
No pogra mon cor assire,
Qu' ieu non cre qu' el mon se mire
Don' ab tan de cortezia,
Ni que de beutat vos vensa:
E non ai ges crezensa,
Per nulha ren que sia,
Puesca guerir, s' ieu no complisc lo joc,
E visques tan cum Helias et Enoc.


Ai! quantas vetz plor lo dia,
E quantas vetz mi fai rire
L' amors que m vens e 'l dezire,
E m destreing lo cor e m lia;
E 'l vostr' onrada valensa
Fetz en mon cor semensa,
Plus que far non solia.
Ara sai ieu qu' eu ai begut del broc
Don bec Tristan qu' anc pueis garir non poc.


Vostr' hom suy ses tricharia,
E si us platz, podetz m' aucire;
Qu' om non poiria devire
Qui 'l cor del cors no m trazia;
Quar en vos nays e comensa
Beutatz e conoyssensa,
Miels qu' om dir non poiria:
Si m destrenhetz mon fin cor en un loc,
Ben a tres ans qu' anc d' un voler no y s moc.


E ja al jorn de ma via
No serai d' autra jauzire;
Tan vos sui hom e servire
Francx e lials ses bauzia,
Que ses la vostr' atendensa
No volgr' aver Proensa
Ab tota Lombardia:
Quan m' auretz dat so don m' avetz
dig d' oc,
Serai plus ricx qu' el senher de Marroc.


A l' Emperaire agensa,
E ten a cortezia,
Quant hom li quer autreyar e
ditz d' oc,
Mas ja als faitz no s pren ren qui no 'l loc.

viernes, 13 de octubre de 2023

XVIII, Monges, digatz, segon vostra sciensa,

XVIII.


Monges, digatz, segon vostra sciensa,

Qual valon mais Catalan o Franses,

E met de sai Guascuenha e Proensa

E Limozin, Alvernh' e Vianes,

E de lai met la terra dels dos reis;

E quar sabetz d' els totz lur captenensa,

Vueill que m digatz en quals plus fis pretz es.


Aiso us sai dir, N Albert, senes faillensa,

Qual valon mais ni don ven maier bes;

Sill cui donars e bels manjars agensa,

Qu' amples vestirs porton e bels arnes,

E son ardit e feront demanes,

Sill valon mais, segon ma conoisensa,

Que ill raubador estreg, nesci cortes.


Monges, d' aiso vos aug dir gran erransa,

Que ill nostre son franc e de bel solatz;

Gent acuillens e de gaia semblansa

Los trobaretz e dejus e disnatz;

E per els fo premiers servirs trobatz; 

E podetz ben en Peitau o en Fransa 

Morir de fam, s' en convit vos fiatz.


Per dieu, Albert, mout a gran de triansa

Entr' els Franses e 'ls Peitavis honratz,

Car ill son larc e d' onrada acoindansa,

Et es tost ricx paubr' om, s' es lur privatz;

E ill vostre nut chantaran, si chantatz,

Mas ja per els non empliretz la pansa,

Si estradas o romieus non raubatz.


Monges, manjars ses gabar e ses rire,

Non pot esser fort cortes ni plazens;

E ill nostre sabon tan be far e dire

Per qu' an mais pretz de totas autras gens

Et anc Franses dejus non fo jauzens:

Leu pot esser chascus d' els bos garnire,

Qu' a lurs enfans laisson lur garnimens.


Pauc pot laissar, Albert, al mieu albire,

Apres sa mort nuils hom a sos parens,

Que, quant es vius, de sai non a que frire;

Ans, quan li faill raubars, es totz dolens:

Qu' ieu en conosc de cavaliers cinc cens

Qu' anc un non vi sobre caval assire,

Ans los pren om emblan ab los sirvens.


Albert de Sisteron et le Moine.

XVIII, Monges, digatz, segon vostra sciensa,

XVIII.


Monges, digatz, segon vostra sciensa,

Qual valon mais Catalan o Franses,

E met de sai Guascuenha e Proensa

E Limozin, Alvernh' e Vianes,

E de lai met la terra dels dos reis;

E quar sabetz d' els totz lur captenensa,

Vueill que m digatz en quals plus fis pretz es.


Aiso us sai dir, N Albert, senes faillensa,

Qual valon mais ni don ven maier bes;

Sill cui donars e bels manjars agensa,

Qu' amples vestirs porton e bels arnes,

E son ardit e feront demanes,

Sill valon mais, segon ma conoisensa,

Que ill raubador estreg, nesci cortes.


Monges, d' aiso vos aug dir gran erransa,

Que ill nostre son franc e de bel solatz;

Gent acuillens e de gaia semblansa

Los trobaretz e dejus e disnatz;

E per els fo premiers servirs trobatz; 

E podetz ben en Peitau o en Fransa 

Morir de fam, s' en convit vos fiatz.


Per dieu, Albert, mout a gran de triansa

Entr' els Franses e 'ls Peitavis honratz,

Car ill son larc e d' onrada acoindansa,

Et es tost ricx paubr' om, s' es lur privatz;

E ill vostre nut chantaran, si chantatz,

Mas ja per els non empliretz la pansa,

Si estradas o romieus non raubatz.


Monges, manjars ses gabar e ses rire,

Non pot esser fort cortes ni plazens;

E ill nostre sabon tan be far e dire

Per qu' an mais pretz de totas autras gens

Et anc Franses dejus non fo jauzens:

Leu pot esser chascus d' els bos garnire,

Qu' a lurs enfans laisson lur garnimens.


Pauc pot laissar, Albert, al mieu albire,

Apres sa mort nuils hom a sos parens,

Que, quant es vius, de sai non a que frire;

Ans, quan li faill raubars, es totz dolens:

Qu' ieu en conosc de cavaliers cinc cens

Qu' anc un non vi sobre caval assire,

Ans los pren om emblan ab los sirvens.


Albert de Sisteron et le Moine.